பதிவுகள்

20வது திருத்தச் சட்டத்துக்கு எதிரான அலையொன்று ஆளுங்கட்சிக்குள் இருந்து எழுந்து வரும் காட்சிகளை கடந்த சில வாரங்களாக காண முடிகின்றது. அதுபோல அமரபுர, ராமன்யா பௌத்த மகாநாயக்க பீடங்கள், கத்தோலிக்க பேராயர்கள் பேரவை உள்ளிட்ட மத நிறுவனங்களும் கூட 20வது திருத்தம் கைவிடப்பட்டு, புதிய அரசியலமைப்பொன்றை நோக்கி அரசாங்கம் நகர வேண்டும் என்று கோரியிருக்கின்றன. 

வழக்கமாக மக்களின் இறைமைக்கு எதிரான அரசியலமைப்பையோ, அதன் மீதான திருத்தங்களையோ அரசாங்கமொன்று கொண்டுவரும் போது, எதிர்க்கட்சிகளும், சிவில் சமூக அமைப்புக்களும் எதிர்ப்பது வழமை. 20வது திருத்தச் சட்டத்தினை அரசாங்கம் முன்மொழிந்த போதும் அதுதான் நடந்தது. ஆனால், அந்த எதிர்ப்பு நடவடிக்கை மும்முரமாக முன்னெடுக்கப்படவில்லை. மாறாக, எதிர்க்க வேண்டும் என்கிற ஒரு சம்பிரதாயத்துக்காகவே நிகழ்ந்தது. எதிர்க்கட்சிகள் பலவும் நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடர்ந்ததோடு தமது பணிகள் நிறைவடைந்துவிட்டதாகவே நினைத்துக் கொண்டன. ஒரு உண்மையான எதிர்க்கட்சியாக செயற்படுவதற்குரிய மனத்திடத்தையும், அர்ப்பணிப்பையும் வெளிப்படுத்தவில்லை. அப்படியான நிலையில், 20வது திருத்தம் என்கிற ஒற்றை மனிதரிடம் ஆட்சி அதிகாரத்தை முழுமையாக ஒப்படைக்கும் திருத்தம் எந்தவித பிரச்சினைகளும் இன்றி நிறைவேறிவிடும் என்ற நிலை தோன்றியிருந்தது.

ஆனால், வழக்கத்துக்கு மாறாக 20வது திருத்தத்துக்கு எதிராக ஆளுங்கட்சிக்குள்ளேயே எதிர்ப்பலையொன்று மெல்ல எழுந்து இன்றைக்கு மூர்க்கமான கட்டத்தினை அடைந்திருக்கின்றது. அது, மஹிந்த ராஜபக்ஷவை தொடரும் பாரம்பரிய அரசியல்வாதிகளுக்கும் – கோட்டாபய ராஜபக்ஷவை முன்னிறுத்தும் வியத்மககாரர்களுக்கும் இடையிலான மோதலின் விளைவாக தோன்றியிருக்கின்றது. 20வது திருத்தம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட போது, அதனை உரிமை கோருவது சார்ந்து ஆளுங்கட்சிக்குள் குழுப்பம் நீடித்தது. 20வது திருத்தத்தின் தந்தை யார்? என்கிற கேள்வி எழுந்தது. ஒருகட்டத்தில், அதற்கான பொறுப்பை கோட்டா ஏற்றுக்கொண்டார். கிட்டத்தட்ட ஜே.ஆர். காலத்து நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதி முறையையும் தாண்டிய அதிகாரத்தினை நோக்கிய வரைபினை கோட்டா முன்மொழிந்திருக்கின்றார் என்கிற உணர்நிலை, மஹிந்தவையும், பாரம்பரிய அரசியல்வாதிகளையும் அதிர்ச்சியுற வைத்தது. அதன் விளைவுகள்தான், இன்றைக்கு பௌத்த பீடங்கள் உள்ளிட்ட மத நிறுவனக் கட்டமைப்புக்களின் வழியாக வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன.

கோட்டாவின் வியத்மக தரப்பும், அதன் இணக்க சக்திகளுமே 20வது திருத்தத்தை வரைந்தன. கோட்டா என்கிற ஒருவரிடத்தில் அதிகாரங்களைக் குவித்தால் போதும் என்கிற நிலைப்பாட்டோடுதான் 20வது திருத்தம் வரையப்பட்டது. ஒப்புக்காகவேனும் மஹிந்தவிடமோ, பொதுஜன பெரமுன என்கிற கட்சியிடமோ, கூட்டணிக் கட்சிகளிடமோ ஆலோசனை பெறப்பட்டிருக்கவில்லை. அதுதான், 20வது திருத்தம் வெளியிடப்பட்ட போது, அதனை யார் உரிமை கோருவது என்கிற சிக்கல் ஆளுங்கட்சிக்குள் எழுந்தது. பிரதமர் உள்ளிட்ட அமைச்சர்களை ஜனாதிபதி நினைத்தால் பதவி நீக்கலாம் - பதவியில் அமர்த்தலாம், பாராளுமன்றத்தின் பதவிக் காலம் ஒரு வருடம் தாண்டியதும் ஜனாதிபதி நினைத்தால் கலைக்கலாம் உள்ளிட்ட பல விடயங்கள் பாரம்பரிய அரசியல்வாதிகளை அதிகமாகவே சீண்டியது.

அதாவது, கோட்டா பாதுகாப்புச் செயலாளராக இருந்த காலத்தில் பாதுகாப்புத் தரப்பினரை உத்தரவுகளுக்கு செயற்படுத்தியது போன்றதொரு தோரணையை, இப்போது அரசியல்வாதிகளிடம் பிரயோசிக்க முனைகிறார். அதற்காக அவர் 20வது திருத்தத்தை கையாள எத்தணிக்கிறார். இதனை மஹிந்தவோ, அவரது ஆதரவுத் தரப்போ ஆரம்பத்தில் இருந்து ரசிக்கவில்லை. ஆனால், அதனை எவ்வாறு கையாள்வது என்ற குழப்பத்தில் இருந்தன. அந்த நேரத்தில்தான், புதிய அரசியலமைப்பினை வரைவதற்கான நிபுணர்குழு நீதி அமைச்சரினால் அறிவிக்கப்பட்டது. அந்தக் குழுவிலும் கோட்டாவின் ஆதரவுத் தரப்பினரே உள்வாங்கப்பட்டனர். கடந்த காலத்தில் அரசியலமைப்பு பணிகளில் ஈடுபட்ட அனுபவமுள்ள அமைச்சர் ஜீ.எல்.பீரிஸ்கூட புதிய அரசியலமைப்புக்கான குழுவில் உள்வாங்கப்படவில்லை.

நீதி அமைச்சர் அலி சப்ரி நியமனம் தொடர்பில் ஏற்கனவே ஆளுங்கட்சிக்குள் பெரும் அதிருப்தி உண்டு. தங்களில் ஆலோசனைகளை மீறி கோட்டா, அலி சப்ரியை நீதி அமைச்சராக்கியிருக்கிறார் என்பது சார்ந்து. அப்படியான நிலையில், புதிய அரசியலமைப்புக்கான குழு, அலி சப்ரியின் சிரேஷ்ட சட்டத்தரணியும், கோட்டாவுக்காக வழக்குகளில் ஆஜராகி வந்தவருமான ஜனாதிபதி சட்டத்தரணி ரொமேஷ் டி சில்வா தலைமையில் அமைக்கப்பட்டது. இது, 20வது திருத்தம் வரையப்பட்டது மாதிரியான நெருக்கடியான சூழலொன்றை புதிய அரசியலமைப்புக்கூடாகவும் வழங்கிவிடும் என்று மஹிந்த நினைத்தார். அப்போதுதான், அவர் ஒரு பழுத்த அரசியல்வாதியாக செயற்படத் தொடங்கினார்.

ராஜபக்ஷ சகோதரர்களிடம் முரண்பாடுகள் காணப்பட்டாலும், அதனை அவர்கள் பொதுவெளியில் காட்டிக் கொள்வதில்லை. ஒற்றுமையும், அதற்கான அர்ப்பணிப்புமே தங்களது அடிப்படை என்று காட்டிக் கொள்வார்கள். ராஜபக்ஷக்கள் ஆளப் பிறந்தவர்கள் என்கிற தோரணயை வெளிப்படுத்துவார்கள். அது ஒரு கட்டத்தில் வாக்குகளாகவும் மாறிவந்திருக்கின்றது. அப்படியான நிலையில், 20வது திருத்தத்தை முன்வைத்து ராஜபக்ஷ சகோதரர்கள் தங்களுக்கு இடையில் வெளிப்படையாக முரண்பட்டுக் கொள்வதை தவிர்த்துவிட்டு, அதனை ஒரு அரசியலாக முன்னெடுக்க ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள்.

ஜனாதிபதி கோட்டாவிடம் எல்லா அதிகாரமும் செல்வதை மஹிந்த கொஞ்சமும் விரும்பவில்லை. அவர், 19வது திருத்தத்தில் பாராளுமன்றத்தோடு பகிரப்பட்ட அதிகாரங்களைத் தக்க வைப்பது சார்ந்துதான் ஆர்வத்தோடு இருக்கிறார். ஆனால், நல்லாட்சிக் காலத்து குழப்பங்களை களைவது தொடர்பில் தென் இலங்கைக்கு வழங்கிய வாக்குறுதிகளை 20வது திருத்தத்தின் ஊடாகத்தன் செய்யலாம் என்கிற நிலை தோற்றுவிக்கப்பட்ட நிலையில்தான், அது அவரது கையை மீறிச் சென்றிருக்கின்றது. அதனை அவர் ஒரு அரசியல்வாதியாக கையாளத் தொடங்கினார், ஆளுங்கட்சிக்குள் இருக்கும் விமல் வீரவங்சவைக் கொண்டு 20வது திருத்தத்துக்கு எதிரான குரலை எழுப்ப வைத்தார். அது, மெல்ல மெல்ல அடுத்தவர்களையும் குரல் எழுப்பும் தைரியத்தைக் கொடுக்க வைத்தது. இன்றைக்கு அது அடுத்த கட்டங்களை நோக்கி நகர்ந்திருப்பதாக கொள்ள முடியும். அதாவது, பௌத்த பீடங்களும், ஏனைய மத நிறுவனங்களும் 20வது திருத்தத்துக்கு எதிரான நிலைப்பாட்டினை வெளிப்படையாக அறிவிக்கும் கட்டம் என்பது, மஹிந்தவின் அரசியல் நிகழ்ச்சி நிரலின் போக்கில் நிகழ்ந்ததாக கொள்ளப்படுகின்றது.

பௌத்த பீடங்களில் வரிசையில் முதலாம் இரண்டாம் நிலையில் இருப்பவை அஸ்கிரிய, மல்வத்து பீடங்கள். அவை, 20வது திருத்தம் தொடர்பில் தமக்கிடையில் பேசிக் கொண்டிருக்கின்றன. ஏற்கனவே மூன்றாம் நான்காம் நிலையில் இருக்கும் அமரபுர, ராமன்யா பீடங்கள் எதிர்ப்பை வெளியிட்டுவிட்டன. தென் இலங்கையைப் பொறுத்தவரை அஸ்கிரிய, மல்வத்து பீடங்களின் வார்த்தைகள்தான் அதி முக்கியமானவை. அவை எடுக்கும் நிலைப்பாடுகளை நோக்கிய திரட்சி என்பது தவிர்க்க முடியாதது. தற்போதைய கோட்டா – மஹிந்த அதிகார பங்கீட்டுப் போட்டியில் அஸ்கிரிய, மல்வத்து பீடங்கள் மஹிந்த பக்கம் இருக்கும் நிலையே காணப்படுகின்றன. அப்படியான நிலையில், 20வது திருத்தம் தொடர்பிலான விடயம் இன்னும் இன்னும் நலிந்து போவதற்கான வாய்ப்புக்கள் உண்டு.

ஏற்கனவே, 20வது திருத்தம் மீதான தன்னுடைய தீர்ப்பில் உயர்நீதிமன்றம் சில விடயங்களில் தலையீடு செய்திருக்கின்றது. அதாவது, ஒரு வருடத்தில் பாராளுமன்றத்தை கலைக்க முடியும் என்கிற கட்டத்தை குறைந்தது இரண்டரை ஆண்டுகளுக்குப் பின்னராகவே கலைக்க முடியும் என்கிற மாற்றங்களைச் செய்யுமாறு பணித்திருக்கின்றது. அதுபோல தேர்தலை நியாயமாகவும் சுதந்திரமாகவும் நடத்தும் கடமையை ஜனாதிபதி உறுதி செய்ய வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தியிருக்கின்றது. இப்படியான நிலையில், 20வது திருத்தம் அதன் அடுத்த கட்டங்களை நோக்கி எப்படி நகரப் போகின்றது என்கிற கேள்வி தவிர்க்க முடியாததாகின்றது.

மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையுள்ள அரசாங்கமொன்று ஆட்சியில் இருந்த போதிலும், ராஜபக்ஷ சகோதரர்களுக்கிடையிலான அதிகாரப் பங்கீட்டுக் குழப்பம் 20வது திருத்தத்தின் வருகையை சிலவேளை தடுத்து விடலாம். அவ்வாறு நிகழ்ந்தால், 19வது திருத்தத்தினூடாக பாதுகாக்கப்பட்ட அடிப்படை ஜனநாயகமும் மக்களின் இறைமையும் குறிப்பிட்டளவு தப்பிப்பிழைப்பதற்கான வாய்ப்புக்கள் உண்டு. இல்லையென்றால், ஒற்றை மனிதரிடம் ஒட்டுமொத்த அதிகாரத்தையும் வழங்கும் மன்னராட்சி காட்சிகளுக்காக நாம் எம்மைத் தயார்ப்படுத்த வேண்டியிருக்கும்.

இவற்றையும் பார்வையிடுங்கள்

சுவிற்சர்லாந்து மக்கள் தமது ஜனநாயக உரிமையிலான சர்வஜன வாக்கெடுப்பின் மூலம், இன்று செப்டம்பர் 27ம் திகதி ஞாயிற்றுக்கிழமை, ஐந்து தனித்தனி விடயங்களுக்கு வாக்களிக்கின்றார்கள்.

சுவிற்சர்லாந்தில் ஐந்து தனித்தனி விடயங்களுக்கான பொது மக்கள் அபிப்பிராயம் பெறும் சர்வஜன வாக்கெடுப்பு, செப்டம்பர் 27 நடைபெறுகிறது.

கொரோனா வைரஸ் நெருக்கடியால் மார்ச் மாதத்தில் மூடப்பட்ட பின்னர், இத்தாலியப் பள்ளிகள் வரும் செப்டம்பர் 14 ஆம் திகதி மீண்டும் திறக்கப்பட உள்ளதாக இத்தாலிய அரசு அறிவித்துள்ளது.

இலங்கையின் ஒன்பதாவது பாராளுமன்றத்துக்கான உறுப்பினர்களைத் தெரிவு செய்வதற்காக கடந்த புதன்கிழமை இடம்பெற்ற தேர்தலில், ராஜபக்ஷக்கள் மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மைக்கு அண்மித்த வெற்றியொன்றைப் பெற்றிருக்கிறார்கள்.