என் ஆருயிர் அன்னையே தவமாய் சுமந்தாயே
  எமை விட்டு ஏன் மறைந்தாயே
உன் ஈருயிர் எம்மையே இதமாய் காத்தாயே
  எமை சட்டென ஏன் பிரிந்தாயே!

தெருவுக்கு தெரு டாஸ்மார்க்
வீட்டுக்கு வீடு தொலைகாட்சி
மனிதனுக்கு மனிதன் அரசியல் கட்சி
மண்ணாங்கட்டி பொழப்புக்கு வாய்க்கு நூறு இங்கிலீசு
மரத்திற்கு மரம் சிரித்துக் கொண்டன; யாருக்குமே வெட்கமில்லை!

அரசன் பழங்களுடன் வந்திருக்கிறான்.
யுத்தத்தில் பிடுங்கப்பட்ட பழங்களை நேற்று மைதானம் எங்கும் எறிந்துகொண்டிருந்தான்.
நான் இப்பொழுதும் கேட்கிறேன்
அடிப்படையாக எங்கள் வேலிகளில் இருக்க வேண்டிய மரங்களையும்
குழந்தைகளின் பொம்மைகளையும் தந்துவிடு என்று.

காணமும் கவிதையும் பகுதியில் இம்முறை வருவது பாலன் பிறப்பு குறித்த ஒரு கவிதை.  மீட்பரை, மீண்டும் ஈழத்தின் சாம்பல் மேட்டில் எதிர்பார்க்கும் குரலாக ஒலிக்கிறது இக்கவிதை.