இலங்கையின் இன நல்லிணக்கத்திற்கு அச்சுறுத்தலாக மாறுகிறதா கசப்ப தேரரின் அரசியல் செயற்பாடுகள்? இலங்கையின் வரலாறு என்பது வெறுமனே இனங்களின் வரலாறல்ல; மதங்களும் மொழிகளும் பண்பாடுகளும் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்து வாழ்ந்த ஒரு சமூகத்தின் வரலாறுமாகும். அந்தப் பன்மைத்துவத்தின் மீது காலத்திற்குக் காலம் அரசியல் சுயநலங்கள் நச்சுக் காற்றை வீசியிருக்கின்றன.
குறிப்பாக, மத அடையாளங்களை அரசியல் அதிகாரத்திற்கான கருவிகளாகப் பயன்படுத்திய தரப்புகளின் செயற்பாடுகள், நாட்டின் இன நல்லிணக்கத்தைப் பலமுறை காயப்படுத்தியுள்ளன.
முப்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நீடித்த இனப்போர் முடிவுக்கு வந்து, அதன் காயங்களிலிருந்து இலங்கை மெதுவாக மீள முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கிறது. பொருளாதார நெருக்கடிகள், அரசியல் மாற்றங்கள், மக்களின் ஆட்சி மாற்ற எதிர்பார்ப்புகள் எனப் பல சவால்களுக்கு மத்தியில், இனங்களுக்கிடையிலான நம்பிக்கையைக் கட்டியெழுப்ப வேண்டிய வரலாற்றுத் தேவை இன்று நாட்டின் முன்னால் நிற்கிறது.
ஆனால், இந்தச் சூழலில் மத உணர்வுகளையும் இன அடையாளங்களையும் முன்னிறுத்தி மீண்டும் முரண்பாடுகளுக்கான விதைகளைத் தூவுகின்ற சில செயற்பாடுகள் கவலையளிக்கின்றன. அவற்றில் பாலங்கொட கசப்ப தேரரின் அண்மைக்காலப் பொதுச் செயற்பாடுகளும் விவாதத்திற்கு உள்ளாகியுள்ளன.
காவியுடை என்பது துறவறத்தின் அடையாளம். அது துறவு, ஒழுக்கம், கருணை, அன்பு, பற்றின்மை ஆகியவற்றின் அடையாளமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால் அந்த அடையாளத்தின் பின்னால் அரசியல் அதிகார வேட்கையும் இன மேலாதிக்கச் சிந்தனையும் மறைந்திருக்குமானால், அதனைச் சமூகம் கேள்விக்கு உட்படுத்த வேண்டியது அவசியமாகிறது. அதனால்தான் இங்கு எழும் கேள்வி, கசப்ப தேரர் ஒரு பௌத்த துறவியா என்பதல்ல; அவரது செயற்பாடுகள் இலங்கையின் சமூக நல்லிணக்கத்திற்கு எந்தப் பாதையில் இட்டுச் செல்கின்றன என்பதேயாகும்.
மதத்தின் பெயரால் அரசியல்; அரசியலின் பின்னால் இன முரண்பாடுகள் !
இலங்கையில் மதத் துறவிகள் அரசியல் விவகாரங்களில் தலையிடுவது புதிய விடயமல்ல. சுதந்திரத்திற்குப் பின்னரான அரசியல் வரலாற்றிலேயே பௌத்த பிக்குகளின் அரசியல் செல்வாக்கு குறிப்பிடத்தக்க இடத்தைப் பெற்றுள்ளது. சிங்கள மக்களின் மத, மொழி, பண்பாட்டு உரிமைகளைப் பாதுகாப்பது என்ற நியாயமான கோரிக்கைக்கும், ஏனைய இனங்களின் உரிமைகளைச் சுருக்குவதன் மூலம் பெரும்பான்மை ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்ட முயல்வதற்கும் இடையில் மிகப்பெரிய வேறுபாடு இருக்கிறது. இந்த வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ளத் தவறிய அரசியல் அணுகுமுறைகளே இலங்கையின் இனப்பிரச்சினையைத் தீவிரப்படுத்திய காரணிகளில் ஒன்றாகின.
கசப்ப தேரரின் செயற்பாடுகளிலும் இந்தக் கேள்வியைப் பொருத்திப் பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. திருகோணமலையில் புத்தர் சிலை நிறுவப்பட்ட விவகாரம் இதற்கு ஒரு முக்கிய உதாரணம். 2025 நவம்பர் மாதம் இடம்பெற்ற இந்தச் சம்பவத்தில், கரையோரப் பாதுகாப்பு வலயத்திற்குள் உரிய அனுமதியின்றிக் கட்டுமானம் மேற்கொள்ளப்பட்டதாக அதிகாரிகள் குற்றஞ்சாட்டினர். இதனைத் தொடர்ந்து கசப்ப தேரர் உள்ளிட்ட பிக்குகள் கைது செய்யப்பட்டு விளக்கமறியலில் வைக்கப்பட்டனர். அவர்கள் தாக்கல் செய்த ரிட் மனுக்களையும் மேன்முறையீட்டு நீதிமன்றம் 2026 பெப்ரவரி 3ஆம் திகதி தள்ளுபடி செய்தது.
இங்கு கவனிக்க வேண்டியது புத்தர் சிலை நிறுவப்படுவதற்கு எதிரான நிலைப்பாடு அல்ல. எந்தவொரு மதத்தினரும் தமது வழிபாட்டுத் தலங்களைப் பேணுவதற்கும் மத அடையாளங்களை வெளிப்படுத்துவதற்கும் உரிமையுடையவர்கள். ஆனால் அந்த உரிமை சட்டத்திற்கு உட்பட்டதாக இருக்க வேண்டும். ஒரு மதத்தின் உரிமையை நிலைநாட்டும் முயற்சி இன்னொரு சமூகத்தின் அச்சத்திற்கும் உரிமை மறுப்பிற்கும் காரணமாகிவிடக் கூடாது.
திருகோணமலை போன்ற பல இன, பல மத மக்கள் வாழும் பிரதேசங்களில் இத்தகைய பிரச்சினைகள் நிர்வாக ரீதியாகவும் சட்ட ரீதியாகவும் அணுகப்பட வேண்டுமே தவிர, இன உணர்வுகளைத் தூண்டும் அரசியல் மேடைகளாக மாற்றப்படக் கூடாது.
நீதிமன்றத்திற்கு மேலானதா மத அடையாளம் ?
கசப்ப தேரரின் அண்மைக்காலச் செயற்பாடுகள் நீதித்துறை மற்றும் சட்டத்தின் ஆட்சி தொடர்பான விவாதங்களையும் உருவாக்கியுள்ளன. மதத் தலைவர்களுக்கு அரசின் நடவடிக்கைகளை விமர்சிக்கும் உரிமை இருக்கிறது. ஆனால் நீதிமன்ற உத்தரவுகளுக்கு எதிராகச் செயற்படுவதும், சட்ட நடைமுறைகளைத் தமக்குச் சாதகமான வகையில் மட்டுமே ஏற்றுக்கொள்வதும் ஜனநாயகப் பண்பாட்டிற்கு முரணானவை.
2026 நவம்பர் 11ஆம் திகதி, திருகோணமலை புத்தர் சிலை விவகாரம் தொடர்பான வழக்கில் நீதிமன்றத்தில் முன்னிலையாகாத கசப்ப தேரரைக் கைது செய்து முன்னிலைப்படுத்துமாறு நீதிமன்றம் பிடியாணை பிறப்பித்ததாகச் செய்திகள் வெளியாகின. அவர் உடல்நலக் குறைவு காரணமாக வரமுடியவில்லை எனத் தெரிவித்திருந்தார். இது குற்றவாளி எனத் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டதற்கான அடையாளமல்ல; நீதிமன்றத்தில் முன்னிலையாகாதமை தொடர்பான சட்ட நடவடிக்கையாகும்.
இதற்கிடையில், ஞானசார தேரரின் விடுதலையைக் கோரி கொழும்பு விகாரமகாதேவி பூங்காவில் முன்னெடுக்கப்பட்ட சத்தியாக்கிரகப் போராட்டத்திலும் கசப்ப தேரர் பங்கேற்றார். அங்கு கத்திகளுடன் இருவர் வந்ததாக அவர் தெரிவித்த கருத்துகள் பொதுமக்களைத் தவறாக வழிநடத்தக்கூடியவை எனக் கூறி தேசிய மக்கள் சக்தி முறைப்பாடு செய்ததைத் தொடர்ந்து பொலிஸார் விசாரணையை ஆரம்பித்தனர். குறித்த கருத்துகள் பொய்யானவை எனப் பொலிஸார் நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்திருந்தாலும், விசாரணையின் இறுதி முடிவு வெளியாகும் வரை அதனை நிரூபிக்கப்பட்ட குற்றமாகக் கருத முடியாது.
இவை தனித்தனியான சம்பவங்களாகத் தோன்றினாலும், மத அடையாளத்தை முன்னிறுத்திய அரசியல் அழுத்தம் எந்த எல்லை வரை செல்ல முடியும் என்ற கேள்வியை எழுப்புகின்றன.
ஞானசார தேரரும் கசப்ப தேரரும்: ஒரே அரசியல் வெளிப்பாடா ?
இலங்கையின் அண்மைக்கால மத அரசியலில் ஞானசார தேரரின் பெயரைத் தவிர்த்துவிட்டுக் கசப்ப தேரரின் செயற்பாடுகளை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. ஞானசார தேரர் தலைமையிலான பொதுபல சேனா அமைப்பின் கடந்தகாலச் செயற்பாடுகள், முஸ்லிம் மக்களுடனான உறவுகள், மதச் சுதந்திரம், இன நல்லிணக்கம் ஆகியவற்றில் ஏற்படுத்திய தாக்கங்கள் இன்னமும் சமூக நினைவில் உள்ளன. அவரது நீதிமன்ற அவமதிப்புக் குற்றத்திற்கான சிறைத்தண்டனையும் அதன் பின்னணியும் தனியான சட்ட விவகாரங்கள்.
அவரது விடுதலையைக் கோரி கசப்ப தேரர் முன்னெடுத்த போராட்டம், தனிநபருக்கான ஆதரவு என்ற எல்லையைத் தாண்டி, இலங்கையின் மத அரசியலில் மீண்டும் பழைய அணுகுமுறைகள் தலைதூக்குகின்றனவா என்ற கேள்வியையும் எழுப்புகிறது.
2026 நவம்பர் 12ஆம் திகதி அனுராதபுரம் புனித நகரப் பகுதியில் முன்னெடுக்கப்பட்ட உண்ணாவிரதப் போராட்டம் மேலும் ஒரு சர்ச்சையாக மாறியது. அனுராதபுர புனிதப் பிரதேச அபிவிருத்தித் திட்டத்திற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவிப்பதுடன் ஞானசார தேரரின் விடுதலையையும் வலியுறுத்திய இந்தப் போராட்டத்தில், நீதிமன்ற உத்தரவை மீறியதாகக் கூறப்படும் குற்றச்சாட்டில் கசப்ப தேரர் உள்ளிட்ட ஏழு பேர் கைது செய்யப்பட்டனர்.
நவம்பர் 13ஆம் திகதி அவர்கள் நவம்பர் 26ஆம் திகதி வரை விளக்கமறியலில் வைக்கப்பட்டனர். அங்கு மற்றொரு பிக்குவின் தலைமையில் வந்த குழுவினருடன் ஏற்பட்ட மோதலில் ஒருவர் காயமடைந்ததாகவும் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. மதத்தின் பெயரால் முன்னெடுக்கப்படும் போராட்டங்கள் இறுதியில் மதத் தலைவர்களுக்கிடையிலான மோதல்களாகவே மாறுகின்றன என்றால், அவை எந்த வகையான சமூக மாற்றத்தை நோக்கிப் பயணிக்கின்றன?
அரசாங்கத்தின் பொறுப்பும் சவாலும்
அனுரகுமார திசாநாயக்க தலைமையிலான தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கம், இனவாத அரசியலுக்கு அப்பாற்பட்ட புதிய அரசியல் கலாசாரத்தை உருவாக்குவதாக வாக்குறுதி அளித்தே ஆட்சிக்கு வந்தது. ஊழலற்ற நிர்வாகம், சட்டத்தின் ஆட்சி, இனங்களுக்கிடையிலான சமத்துவம், சமூக நல்லிணக்கம் ஆகியவை அதன் முக்கிய எதிர்பார்ப்புகளாக அமைந்தன. ஆனால் அந்த இலட்சியங்களை நடைமுறையில் பாதுகாப்பது அவ்வளவு எளிதானதல்ல.
பௌத்த மதத்தின் வரலாற்று முக்கியத்துவத்தையும் அரசியலமைப்பில் அதற்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ள இடத்தையும் மதிக்கும் அதேவேளை, ஏனைய மதங்களின் உரிமைகளையும் சமமாகப் பாதுகாக்க வேண்டிய பொறுப்பு அரசாங்கத்திற்கு இருக்கிறது. கசப்ப தேரர் உள்ளிட்ட எந்தவொரு மதத் தலைவரும் சட்டத்தை மீறினால் சட்டம் தனது கடமையைச் செய்ய வேண்டும். அதேநேரத்தில், அவர்களுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகள் அரசியல் பழிவாங்கலாக மாறிவிடாமல் இருப்பதையும் உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.
அரசாங்கம் அமைதியாக இருப்பது நல்லிணக்கம் அல்ல. சட்டத்தை ஒரே அளவுகோலில் நடைமுறைப்படுத்துவதும், இனவாதப் பிரசாரங்களுக்கு எதிராகத் தெளிவான நிலைப்பாட்டை எடுப்பதுமே உண்மையான நல்லிணக்கத்தின் அடித்தளமாகும்.
காவியுடை சொல்ல வேண்டிய செய்தி !
பௌத்தம் போதிக்கும் கருணை, அன்பு, அகிம்சை, சகிப்புத்தன்மை ஆகியவை மனித சமூகத்தை இணைப்பதற்கான விழுமியங்களாகும். அவற்றை முன்னிறுத்த வேண்டிய மத அடையாளங்கள், மக்களைப் பிரிப்பதற்கான அரசியல் கருவிகளாக மாறுவது பௌத்தத்திற்கும் அவமதிப்பாகும்.
தமிழ் மக்களுக்கு அவர்களது மொழி, நிலம், மதம், பண்பாடு சார்ந்த உரிமைகள் இருக்கின்றன. முஸ்லிம் மக்களுக்கும் அவர்களது மத, பண்பாட்டு அடையாளங்களைப் பாதுகாக்கும் உரிமை இருக்கிறது. அதேபோன்று சிங்கள பௌத்த மக்களுக்கும் தமது மத மரபுகளைப் பேணுவதற்கான உரிமை உண்டு. இந்த உரிமைகளில் ஒன்றை நிலைநாட்டுவதற்காக மற்றொன்றை மறுப்பது நீதியல்ல.
இலங்கை மீண்டும் இனவாத அரசியலின் இருண்ட பாதைக்குத் திரும்பிவிடக் கூடாது. கடந்த காலத்தின் கசப்பான அனுபவங்களை மறந்து, மத உணர்வுகளைத் தூண்டும் அரசியல் சக்திகளுக்கு இடமளிப்பது நாட்டின் எதிர்காலத்திற்குச் செய்யும் மிகப்பெரிய அநீதியாகும். காவியுடை என்பது அதிகாரத்தின் கவசமல்ல; அது அறத்தின் அடையாளம். மதம் என்பது மனிதர்களைப் பிரிக்கும் சுவரல்ல; அவர்களை இணைக்கும் பாலம்.
கசப்ப தேரர் உட்பட எந்தவொரு மதத் தலைவரின் செயற்பாடுகளும் இந்த அறநெறியின் அடிப்படையிலேயே மதிப்பிடப்பட வேண்டும். அவரது நோக்கத்தை முன்கூட்டியே தீர்மானிப்பதைவிட, அவரது செயற்பாடுகள் ஏற்படுத்தும் சமூக விளைவுகளைக் கேள்விக்கு உட்படுத்துவதே பொறுப்பான ஊடகத்தின் கடமையாகும்.
இலங்கை இன்று எதிர்பார்ப்பது இன்னொரு இனவாதப் போராட்டத்தையோ, இன்னொரு மத அரசியல் மோதலையோ அல்ல. ஒருவரின் மத உரிமையை மற்றவர் மதிக்கும், சட்டத்தின் முன்னால் அனைவரும் சமமாக நடத்தப்படும், இனங்களுக்கிடையே நம்பிக்கையும் நல்லிணக்கமும் மலரும் புதிய சமூக அரசியல் சூழலையே!
அந்தப் பயணத்தில் காவியுடை அறத்தின் அடையாளமாகத் திகழுமா? அல்லது அதன் பின்னால் அரசியல் கலம்பகம் தொடர்ந்து ஒலிக்குமா? இது கசப்ப தேரருக்கு மட்டுமான கேள்வியல்ல; இலங்கையின் எதிர்காலத்திற்கான கேள்வியுமாகும்!
ஆசிரியர் குறிப்பு: இக்கட்டுரை பொதுவெளியில் வெளியாகியுள்ள சம்பவங்கள், நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் மற்றும் பொலிஸ் விசாரணைத் தகவல்களின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டுள்ளது. விசாரணைக்கு உட்பட்ட குற்றச்சாட்டுகள் நீதிமன்றத்தால் நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மைகளாக இங்கு முன்வைக்கப்படவில்லை.