சிலையாக நின்ற காந்தி சிந்தனையாக நடந்த காந்தி !

இன்று காந்தியை நினைக்கும்போது, கையில் தடியுடன் மெலிந்த உடலமைப்பில் நடந்து செல்லும் ஒரு முதியவரின் உருவம் முதலில் நம் நினைவுக்கு வருகிறது. ஆனால் அந்த உருவத்திற்குள் அடங்கியிருந்த மனிதனைப் பார்க்கத் தொடங்கினால், காந்தி என்பது ஒரு விடுதலைப் போராட்டத் தலைவரின் பெயர் மட்டுமல்ல என்பதை உணர முடிகிறது.

அவர் சட்டவியலாளர். அரசியல் செயற்பாட்டாளர். சமூக சீர்திருத்தவாதி. எழுத்தாளர். சிந்தனையாளர். மெய்யியலாளர். அதற்கும் மேலாக, தனது சிந்தனைகளைத் தனது சொந்த வாழ்விலேயே பரிசோதித்த ஒரு மனிதர். அதனால்தான் காந்தியைப் பற்றிய மிகப் பெரிய கேள்வி, காந்தி இந்தியாவுக்கு என்ன செய்தார்? என்பது மட்டுமல்ல.

காந்தி என்ற மனிதருக்கு வரலாறு ஏன் இவ்வளவு பெருமை கொடுத்தது? அதைவிட  காந்தி மனிதகுலத்திற்கு என்ன பெருமையைச் சேர்த்தார்? என்பதே புதிய தலைமுறை கேட்க வேண்டிய கேள்வியாகிறது.

ஒரு சட்டவியலாளரிடமிருந்து ஒரு சிந்தனையாளராக…

1869 அக்டோபர் 2ஆம் நாள் குஜராத்தின் போர்பந்தரில் பிறந்த மோகன்தாஸ் கரம்சந்த் காந்தி, சட்டம் பயின்று 1891ஆம் ஆண்டு வழக்கறிஞராகத் தகுதி பெற்றார். ஆனால் அவரது வாழ்க்கையின் உண்மையான திருப்பம் இந்தியாவில் அல்ல; தென்னாப்பிரிக்காவில் தொடங்கியது.

1893ஆம் ஆண்டு அங்கு சென்ற காந்தி, இனவெறி மற்றும் பாகுபாட்டை நேரடியாக எதிர்கொண்டார். அங்கேயே அவர் பின்னர் உலக வரலாற்றை மாற்றிய சத்தியாகிரகத்தின் ஆரம்ப வடிவத்தை உருவாக்கினார். இங்கேதான் காந்தியின் வாழ்க்கையில் ஒரு முக்கியமான மாற்றம் நிகழ்ந்தது.

சட்டம் அவருக்குக் கற்றுக் கொடுத்தது  உரிமையை எவ்வாறு வாதிடுவது என்பதை. அநீதி அவருக்குக் கற்றுக் கொடுத்தது உரிமைக்காக எவ்வாறு நிற்பது என்பதை. 

மெய்யியல் அவரிடம் எழுப்பிய கேள்வி  எதிரியை அழிக்காமல் அநீதியை எவ்வாறு எதிர்ப்பது? இந்தக் கேள்விக்கான அவரது பதில்தான் சத்தியாகிரகம்.

வன்முறையற்ற போராட்டம் பலவீனத்தின் மொழியா? காந்தியின் மிகப் பெரிய புதுமை, போராட்டத்தை அவர் கைவிடவில்லை என்பதிலல்ல. போராட்டத்தின் பொருளையே மாற்றியதில் இருக்கிறது.

வழக்கமான அரசியல் சிந்தனை, அதிகாரத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தை பலத்தின் மொழியில் பார்த்த காலத்தில், காந்தி அகிம்சையைச் செயலற்ற அமைதியாக அல்ல; ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட சமூக எதிர்ப்பின் ஒரு முறையாக முன்னிறுத்தினார்.

தென்னாப்பிரிக்காவில் இந்தியர்களுக்கு எதிரான சட்டங்களை எதிர்த்து நடத்தப்பட்ட இயக்கங்களில் சத்தியாகிரகம் உருவெடுத்தது. காந்தியின் சொந்த விளக்கத்தில் அது “ஆன்ம பலம்” சார்ந்த ஒரு போராட்டமாக இருந்தது. இதில் ஒரு ஆழமான மெய்யியல் இருக்கிறது.

உன்னிடம் ஆயுதம் இருக்கிறது என்பதற்காக நீ பலவானல்ல. ஆயுதம் இல்லாமலேயே அநீதியின் முன்னால் நிற்கும் தைரியம் உன்னிடம் இருக்கிறதா? என்பதுதான் காந்தியின் அரசியல் சவால். அகிம்சை என்பது எதையும் செய்யாமல் இருப்பது அல்ல.

அநீதிக்கு எதிராக நிற்பது; ஆனால் அநீதியாளனாக மாறாமல் நிற்பது. இந்த வேறுபாடுதான் காந்திய சிந்தனையின் தனித்துவமான பங்களிப்புகளில் ஒன்று.

20ஆம் நூற்றாண்டின் பின்னர், மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் உள்ளிட்ட பல்வேறு வன்முறையற்ற சமூக இயக்கங்களுக்கு காந்திய சிந்தனை தாக்கம் செலுத்தியது என்பதையும் வரலாற்று ஆய்வுகள் பதிவு செய்கின்றன.

இந்தியாவுக்குக் கிடைத்த காந்தி

1915ஆம் ஆண்டு இந்தியாவுக்குத் திரும்பிய காந்தி, இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தின் மிக முக்கியமான தலைவர்களில் ஒருவராக உருவெடுத்தார்.ஆனால் அவரது அரசியல் அணுகுமுறையில் இன்னொரு மாற்றம் இருந்தது. சுதந்திரம் என்பது வெறும் ஆட்சியாளரை மாற்றுவது அல்ல என்று அவர் கருதினார். மக்கள் தங்களுடைய பயத்திலிருந்து விடுபட வேண்டும். தங்களுடைய உரிமையை உணர வேண்டும். தங்கள் வாழ்க்கையைத் தாங்களே ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும். அதனால்தான் காந்தியின் அரசியல், சட்டமன்றங்களையும் அதிகார மையங்களையும் தாண்டி, சாதாரண மனிதனின் வாழ்க்கைக்குள் சென்றது.

விவசாயி, தொழிலாளி, ஏழை, கிராமவாசி, அவர்களுடைய பிரச்சினைகளை அரசியலின் மையத்திற்குக் கொண்டு வருவதில் காந்தியின் பங்கு முக்கியமானது. இந்திய தேசிய ஆவணக் காப்பகமும் 1917ஆம் ஆண்டின் சம்பரான் சத்தியாகிரகத்தை காந்தி முன்னெடுத்ததாகப் பதிவு செய்கிறது. இதில்தான் காந்திக்குக் கிடைத்த பெருமைக்கும், காந்தியால் கிடைத்த பெருமைக்கும் இடையிலான வித்தியாசம் தெரிகிறது.

காந்திக்குக் கிடைத்த பெருமை என்ன? அவரை இந்தியா ஒரு விடுதலைப் போராட்டத் தலைவராகக் கௌரவித்தது. அவரது பெயர் இந்திய சுதந்திர வரலாற்றுடன் இணைந்தது. “மகாத்மா” என்ற மரியாதைப் பெயர் உலக அளவில் அவருடன் இணைந்தது. அவர் வாழ்ந்த காலத்திலேயே அவரது அரசியல் தாக்கம் உலகின் கவனத்தை ஈர்த்தது. இவை அனைத்தும் காந்திக்குக் கிடைத்த பெருமைகள். ஆனால் இவை மட்டும் காந்தியின் பெருமையை அளவிடப் போதுமா?

ஒரு நாட்டை விடுதலை செய்ய உதவிய தலைவர்களாக உலக வரலாற்றில் பலர் இருந்திருக்கிறார்கள். ஆனால்; ஒரு நாட்டின் விடுதலைப் போராட்டத்திலிருந்து உலகளாவிய அரசியல் ஒழுக்கத்துக்கான ஒரு சிந்தனையை உருவாக்கியவர்கள் எத்தனை பேர்? அங்கேதான் காந்தியின் இன்னொரு முகம் தோன்றுகிறது.

காந்தியால் கிடைத்த பெருமை

காந்தி உலகத்துக்கு ஒரு புதிய ஆயுதத்தைக் கொடுத்தார். அது இரும்பால் செய்யப்பட்டதல்ல. அது துப்பாக்கியல்ல. அது வெடிகுண்டல்ல. அது மனிதனின் மனச்சாட்சியை அரசியல் சக்தியாக மாற்றிய சத்தியாகிரகம். அரசியலில் வெற்றி பெறுவது மட்டும் இலக்கு அல்ல; வெற்றி பெறும் வழியும் நீதியானதாக இருக்க வேண்டும் என்ற கருத்தை அவர் வலியுறுத்தினார்.

வன்முறையின் மூலம் அமைதியை உருவாக்க முடியுமா? பொய்யின் மூலம் உண்மையை நிலைநாட்ட முடியுமா? அநீதியான வழிமுறைகளால் நீதியான சமூகத்தை உருவாக்க முடியுமா? இவை வெறும் காந்தியின் காலத்துக்குரிய கேள்விகள் அல்ல. இன்றைய உலகிற்கும் அவை உயிருள்ள கேள்விகள்.

ஸ்டான்போர்ட் தத்துவக் கலைக்களஞ்சியம் காந்தியின் வன்முறையற்ற போராட்ட அணுகுமுறையை, அமைதி மற்றும் நீதியை நோக்கிய செயற்பாட்டு சமூகப் போராட்டத்தின் ஒரு முக்கியமான வடிவமாக விவரிக்கிறது; காந்தி மற்றும் மார்ட்டின் லூதர் கிங் போன்றோர் அதன் கோட்பாட்டையும் நடைமுறையையும் வளர்த்ததாகக் குறிப்பிடுகிறது. இதுவே காந்தியால் கிடைத்த பெருமையின் பரப்பு.

காந்தி  தன்னைத் தானே பரிசோதித்த மனிதர்

காந்தியை மற்ற தலைவர்களிலிருந்து வேறுபடுத்தும் இன்னொரு அம்சம் அவரது சுயபரிசோதனை. அவர் தன்னைத் தவறுகளற்ற மனிதராக முன்வைக்கவில்லை. மாறாக, தனது வாழ்க்கையை “சத்தியத்துடனான பரிசோதனைகள்” என்ற கோணத்தில் பார்த்தார். இதில் ஒரு அபூர்வமான மனிதப் பாடம் இருக்கிறது.

தலைவர் என்பவர் எப்போதும் சரியாக இருப்பவர் அல்ல. தான் சரியா என்று தொடர்ந்து தன்னைத் தானே கேட்பவர். காந்தியின் வாழ்க்கையிலும் முரண்பாடுகள் இருந்தன. அவரது கருத்துகள் அனைத்தும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டவை அல்ல. அவரது சமூக மற்றும் அரசியல் நிலைப்பாடுகள் பலவும் வரலாற்றாசிரியர்கள், அரசியல் சிந்தனையாளர்கள், சமூக இயக்கங்கள் ஆகியவற்றால் விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளன. அந்த விமர்சனங்களிலிருந்து காந்தியைப் பாதுகாப்பது காந்திக்கு மரியாதை செலுத்துவது அல்ல.

மாறாக, காந்தியை சிலையாக அல்ல, சிந்தனையாக வாசிப்பதே அவருக்குச் செய்யக்கூடிய உண்மையான மரியாதை. 
காந்தியை வழிபட வேண்டுமா? வாசிக்க வேண்டுமா? இன்றைய தலைமுறைக்கு காந்தியை அறிமுகப்படுத்தும்போது, அவரது கையில் இருந்த தடியையும், கண்ணாடியையும், வேட்டியையும் மட்டும் காட்டுவது போதாது.

அவரிடம் ஒரு கேள்வி கேட்க வேண்டும். நீ அநீதியை எதிர்க்கும்போது, உன் எதிரியை வெறுக்காமல் இருக்க முடியுமா? மற்றொரு கேள்வி; நீ விரும்பும் நல்ல சமுதாயத்தை உருவாக்குவதற்கு, உன் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையிலும் அதே ஒழுக்கத்தைப் பின்பற்றத் தயாரா?

இன்னொரு கேள்வி; உண்மை உனக்குச் சாதகமாக இல்லாதபோதும், உண்மையின் பக்கம் நிற்க முடியுமா? இவை காந்தியின் சிலைகள் கேட்கும் கேள்விகள் அல்ல. காந்தியின் சிந்தனை கேட்கும் கேள்விகள். 

இன்று காந்தி உயிருடன் இருந்தால்…

இன்று உலகம் மீண்டும் பல்வேறு வடிவிலான வன்முறைகளால் நிரம்பியுள்ளது. போர், வெறுப்பு, இன அடையாள அரசியல், மதப் பிளவுகள், அதிகாரத்தின் மையப்படுத்தல், பொய்த் தகவல்கள், சமூக ஊடகக் கோபம், ஒருவரை ஒருவர் கேட்க மறுக்கும் அரசியல். இத்தகைய உலகில் காந்தியை மீண்டும் அழைப்பது என்பது அவரது சிலையைத் தூய்மைப்படுத்தி மாலை அணிவிப்பதல்ல. அவரது கேள்விகளை நமது காலத்தின் மீது வைத்துப் பார்ப்பது.

இன்று கையில் ஆயுதம் இல்லாத ஒருவராலும் ஒரு சமூகத்தை வெறுப்பால் எரியச் செய்ய முடிகிறது. ஒரு பொய்யான பதிவு ஆயிரக்கணக்கான மனங்களைத் தூண்ட முடிகிறது. ஒரு வெறுப்புச் சொல் ஒரு சமூகத்தின் மீது நிழலை வீச முடிகிறது.

இத்தகைய காலத்தில் காந்தியின் அகிம்சையை வெறும் உடல் வன்முறையைத் தவிர்ப்பதாக மட்டும் புரிந்துகொள்ள முடியாது. சொல்லில் அகிம்சை, சிந்தனையில் அகிம்சை, அரசியலில் அகிம்சை, சமூக உறவுகளில் அகிம்சை, என்ற விரிவான மனிதநேயக் கேள்வியாகவும் அதை வாசிக்கலாம்.

பெருமை என்பது சிலை உயரத்தில் இல்லை. காந்தியின் சிலைகள் உலகின் பல இடங்களில் நிற்கின்றன. ஆனால் காந்தியின் உண்மையான உயரம் சிலையின் உயரத்தில் இல்லை. அது அவர் எழுப்பிய கேள்விகளின் உயரத்தில் இருக்கிறது.

ஒரு வழக்கறிஞர் சட்டத்தின் மொழியிலிருந்து மனிதநேயத்தின் மொழிக்குச் சென்றார். ஒரு அரசியல் செயற்பாட்டாளர் அதிகாரத்தை எதிர்க்கும் புதிய வழியைத் தேடினார். ஒரு விடுதலைப் போராட்டத் தலைவர், சுதந்திரம் என்பது கொடியை மாற்றுவது மட்டுமல்ல என்று வலியுறுத்தினார்.

ஒரு மெய்யியலாளர், உண்மையும் வழிமுறையும் பிரிக்க முடியாதவை என்று சிந்திக்கச் செய்தார். அதனால் காந்திக்குக் கிடைத்த பெருமை  இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தின் தலைவராக அவர் உயர்ந்தது. ஆனால் காந்தியால் கிடைத்த பெருமை வன்முறையற்ற எதிர்ப்பும் அரசியல் சக்தியாக இருக்க முடியும் என்பதை உலகம் தீவிரமாகச் சிந்திக்கத் தொடங்கியது. இதுவே இரண்டிற்கும் இடையிலான வேறுபாடு.

காந்தியை வரலாறு நினைவுகூர்வது அவர் இறந்துவிட்டதால் அல்ல. அவர் எழுப்பிய கேள்விகளுக்கு மனிதகுலம் இன்னும் முழுமையான பதிலை கண்டுபிடிக்காததால். அதனால்தான் காந்தி இன்னும் ஒரு சிலை அல்ல.

ஒரு சவால், ஒரு சிந்தனை, ஒரு மனச்சாட்சி, ஒருவேளை, நம் காலத்தின் மிகப் பெரிய கேள்வியும் இதுவாக இருக்கலாம். 
உலகத்தை மாற்றுவதற்கு முன், மனிதன் தன்னை மாற்றத் தயாரா? அந்தக் கேள்விக்கான தனது வாழ்க்கையையே ஒரு நீண்ட பரிசோதனையாக விட்டுச் சென்ற மனிதர்தான்  மகாத்மா காந்தி.