விரியும் கடல் - முடிவற்ற கவிதை

கடலைப் பார்க்கும்போதெல்லாம், மனித வாழ்க்கையும் இப்படித்தானே இருக்கிறது என்ற எண்ணம் எழாமல் இருப்பதில்லை. பிறப்பிலிருந்து இறப்பு வரை நீளும் நமது பயணம், எத்தனையோ கரைகளையும், புயல்களையும், அமைதியான பொழுதுகளையும் கடந்து செல்லும் ஒரு கடற்பயணம்தானே!

அலைகள் சொல்லும் வாழ்க்கைப் பாடம்

அதிகாலைப் பொழுதில் கடற்கரையில் நின்று கடலைக் கவனித்திருக்கிறீர்களா? இரவின் இருளை மெல்ல விலக்கிக்கொண்டு, கிழக்கில் சூரியன் தலைதூக்கும் வேளையில், கடலின் மேற்பரப்பில் தங்க நிற ஒளி சிந்தத் தொடங்குகிறது. தொலைவில் மீன்பிடிப் படகுகள் புள்ளிகளாகத் தெரிகின்றன. கரையை நோக்கி வரும் அலைகள், மணலைத் தொட்டு மீண்டும் கடலுக்குள் ஓடுகின்றன.

ஒரு அலை வருகிறது. மற்றொன்று அதைத் தொடர்ந்து வருகிறது. சில அலைகள் கரையை மென்மையாகத் தழுவுகின்றன; சில அலைகள் ஆவேசத்துடன் வந்து மோதுகின்றன. ஆனால் எந்த அலையும் கரையில் நிரந்தரமாகத் தங்குவதில்லை. மனித வாழ்க்கையும் அவ்வாறே!

மகிழ்ச்சி வருகிறது; மறைகிறது. துன்பம் வருகிறது; அதுவும் ஒருநாள் விலகுகிறது. வெற்றி நம்மை உயர்த்துகிறது; தோல்வி நம்மைப் பக்குவப்படுத்துகிறது. இன்பமும் துன்பமும் நிரந்தரமானவை அல்ல என்பதை அலைகள் ஒவ்வொரு நொடியும் நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கின்றன.

“கரையைத் தொட்ட அலைக்குத் தோல்வியில்லை;
திரும்பிச் செல்லும் கடலுக்கு இழப்பில்லை;
மீண்டும் எழும் துணிவுதான் வாழ்க்கை,
மீண்டும் பயணிக்கும் மனம்தான் வெற்றி!”

விழுந்துவிட்டோம் என்பதற்காக வாழ்க்கை முடிந்துவிடுவதில்லை. தோற்றுவிட்டோம் என்பதற்காக நமது முயற்சிகள் அர்த்தமற்றவையாகிவிடுவதில்லை. கடலின் அலைகளைப் போல, மீண்டும் எழுவதற்கான துணிவே மனிதனின் மிகப்பெரிய பலம்.

ஆழம் அறியாமல் கடலை அளக்க முடியுமா ?

கடலின் மேற்பரப்பைப் பார்ப்பவருக்கு அது நீல நிறத்தில் விரிந்திருக்கும் அழகிய நீர்ப்பரப்பு. ஆனால் அதன் அடியில் எத்தனையோ மர்மங்கள் உறங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன. வண்ண மீன்கள், பவளப்பாறைகள், அரிய உயிரினங்கள், மனிதனின் கண்களுக்கு இன்னும் முழுமையாகப் புலப்படாத உலகங்கள் எனக் கடலின் ஆழம் அளவற்றது. மனிதர்களும் அப்படித்தான்.

வெளியில் சிரித்துக்கொண்டிருப்பவர் உள்ளுக்குள் எத்தனை வேதனைகளைச் சுமந்துகொண்டிருக்கலாம்! வெற்றியின் உச்சியில் இருப்பவர் எத்தனை தோல்விகளைக் கடந்து வந்திருக்கலாம்! அமைதியாக வாழ்பவரின் நெஞ்சுக்குள் எத்தனை புயல்கள் வீசியிருக்கலாம்!

ஒருவருடைய தோற்றத்தை வைத்து அவருடைய வாழ்க்கையை அளவிட முடியாது. அவருடைய புன்னகையை வைத்து அவருடைய துயரங்களைத் தீர்மானிக்க முடியாது. கடலின் மேற்பரப்பைப் பார்ப்பதுபோல மனிதர்களைப் பார்த்துவிட்டு, அவர்களின் ஆழத்தை அறிந்துவிட்டதாக எண்ணுவது அறியாமை.

“நீலத்தின் கீழே எத்தனை உலகங்கள்!
புன்னகையின் பின்னே எத்தனை வலிகள்!
கடலின் ஆழம் கண்களுக்குத் தெரிவதில்லை;
மனிதனின் ஆழம் வார்த்தைகளில் அடங்குவதில்லை.”

கடல் நமக்குக் கற்றுத்தரும் மிக முக்கியமான பாடம் இதுதான்: ஆழமானவற்றைப் புரிந்துகொள்ளப் பொறுமை வேண்டும்; மனிதர்களைப் புரிந்துகொள்ள அன்பு வேண்டும்.

புயல்களைக் கடந்தால்தான் கரை தெரியும்

அமைதியான கடலில் பயணம் செய்வது எளிது. காற்று சாதகமாக வீசும்போது பாய்மரத்தை விரித்துவிட்டால் படகு முன்னேறிவிடும். ஆனால் வானம் திடீரென இருண்டு, காற்று சீறி, அலைகள் உயர்ந்து, படகு தள்ளாடத் தொடங்கும்போது பயணியின் உண்மையான மனவலிமை வெளிப்படுகிறது. அந்த நேரத்தில் அவனுக்குத்  கடலை வெறுப்பதல்ல; திசையை இழக்காமல் இருப்பது.

வாழ்க்கையிலும் சில காலங்கள் இப்படித்தான் வருகின்றன. நம்பியவர்கள் கைவிடலாம். எதிர்பார்த்த வாய்ப்புகள் கைநழுவலாம். உழைப்புக்கேற்ற பலன் கிடைக்காமல் போகலாம். உறவுகளில் விரிசல் ஏற்படலாம். நாம் கட்டிய கனவுகள் கண்முன்னே சிதறிப்போகலாம்.
அப்போது, ‘ஏன் எனக்கு மட்டும் இத்தனை சோதனைகள்?’ என்று மனம் கேட்கும். ஆனால் கடலைப் பார்த்துப் பழகியவர்கள் அறிவார்கள்: ஒவ்வொரு நாளும் கடல் ஒரே மாதிரியாக இருப்பதில்லை. வாழ்க்கையும் அப்படித்தான்.

புயல் வீசுகிறது என்பதற்காகக் கடல் தனது இயல்பை இழந்துவிடுவதில்லை. இருள் சூழ்கிறது என்பதற்காக வானம் சூரியனை நிரந்தரமாக மறைத்துவிடுவதில்லை. அதுபோலவே, ஒரு தோல்வி நமது எதிர்காலத்தைத் தீர்மானித்துவிட முடியாது.

“புயல் என்பது பயணத்தின் முடிவல்ல;
புதிய துணிவின் தொடக்கமாகவும் இருக்கலாம்.
கரை தெரியாத இரவிலும் பயணிப்பவனே,
விடியலை முதலில் காண்கிறான்!”

வாழ்க்கையின் சோதனைகள் நம்மை உடைப்பதற்காக மட்டுமே வருவதில்லை; நம்மிடம் மறைந்திருக்கும் வலிமையை வெளிக்கொணரவும் அவை காரணமாகின்றன. சில துயரங்கள் நமக்குப் பொறுமையைக் கற்றுக்கொடுக்கின்றன. சில பிரிவுகள் நம்மை நமக்கே அறிமுகப்படுத்துகின்றன. சில தோல்விகள், நாம் செல்ல வேண்டிய சரியான பாதையை உணர்த்துகின்றன. எனவே, புயலற்ற வாழ்க்கையை வேண்டுவதைக் காட்டிலும், புயல்களைக் கடக்கும் மனவலிமையை வேண்டுவது மேலானது.

மீனவனின் வாழ்க்கை - நம்பிக்கையின் பாடசாலை

கடலைப் பற்றிப் பேசும்போது, கடலையே நம்பி வாழும் மீனவ மக்களின் வாழ்க்கையை மறந்துவிட முடியாது. விடியலுக்கு முன்பே அவர்கள் விழித்தெழுகிறார்கள். குடும்பத்தின் தேவைகளையும் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தையும் மனதில் சுமந்துகொண்டு, படகுகளில் ஏறிக் கடலை நோக்கிப் பயணிக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு ஒவ்வொரு பயணமும் ஒரு நம்பிக்கை. ஒவ்வொரு வலையும் ஒரு எதிர்பார்ப்பு. ஒவ்வொரு திரும்புதலும் ஒரு பிரார்த்தனை.

ஆனால் கடல் அவர்களுக்குச் சொந்தமானதல்ல. அதன் இயல்பை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தும் ஆற்றலும் அவர்களுக்கில்லை. வானிலையைப் பார்த்து முடிவெடுக்க வேண்டும்; காற்றின் திசையைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்; அலைகளின் தன்மையை அறிய வேண்டும். சில நாட்களில் வலை நிறைய மீன்கள் கிடைக்கும்; சில நாட்களில் வெறுங்கையுடன் திரும்ப வேண்டியிருக்கும். ஆனாலும் மறுநாள் மீண்டும் கடலை நோக்கிப் புறப்படுகிறார்கள். இதுதான் வாழ்க்கையின் மகத்தான பாடம்.

முயற்சி செய்வது நமது கடமை; அதன் பலன் எப்போதும் நமது விருப்பப்படி அமையும் என்று உறுதி கூற முடியாது. இருப்பினும், நம்பிக்கையை இழக்காமல் தொடர்ந்து உழைப்பதே வாழ்வின் அடிப்படை.

மீனவனின் வியர்வையில் உழைப்பின் பெருமை இருக்கிறது. அவனுடைய காத்திருப்பில் பொறுமை இருக்கிறது. அவனுடைய கடற்பயணத்தில் துணிவு இருக்கிறது. அவனுடைய குடும்பத்திற்காக அவன் மேற்கொள்ளும் ஒவ்வொரு பயணத்திலும் அன்பின் ஆழம் இருக்கிறது. கடல் நமக்குக் காட்சியளிக்கும் அழகை மட்டும் ரசிப்பது போதாது. அந்த அழகோடு போராடி வாழும் மனிதர்களின் வலியையும் மதிக்கக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

கடல் - பிரிவுகளின் மொழியும் நினைவுகளின் இல்லமும்

கடற்கரை என்பது சந்திப்புகளின் இடமாக மட்டுமல்ல; பிரிவுகளின் சாட்சியாகவும் இருக்கிறது. ஒரு காலத்தில் கைகோத்துக் கடற்கரையில் நடந்தவர்கள், இன்று வெவ்வேறு பாதைகளில் சென்றிருக்கலாம். மணலில் பதிந்த காலடித் தடங்கள் அடுத்த அலையிலேயே அழிந்துபோகலாம். ஆனால் அந்தப் பாதையில் நடந்தவர்களின் நினைவுகள் மனத்தில் அழிவதில்லை.

சிலருக்கு கடல் காதலின் நினைவுகளைத் தருகிறது. சிலருக்கு இழந்த உறவுகளின் வலியை நினைவூட்டுகிறது. இன்னும் சிலருக்கு, தூரத்தில் வாழும் உறவுகளையும் சொந்த மண்ணையும் நினைத்துப் பார்க்கும் ஏக்கத்தைத் தருகிறது. கடலின் அழகு அதன் நீலத்தில் மட்டுமில்லை; அது நம்முள் எழுப்பும் உணர்வுகளிலும் இருக்கிறது.

அலைகள் கரைக்கு வந்து திரும்பிச் செல்வதைப் பார்க்கும்போது, நம் வாழ்க்கையில் வந்து சென்ற மனிதர்களும் நினைவுக்கு வருகிறார்கள். சிலர் சிறிது காலமே நம்முடன் பயணித்தாலும், நமது வாழ்நாள் முழுவதும் நினைவில் நிற்கிறார்கள். சில உறவுகள் முடிவுக்கு வந்தாலும், அவை நமக்குக் கற்றுக்கொடுத்த பாடங்கள் நம்மை விட்டுப் பிரிவதில்லை.

கடல் எல்லாவற்றையும் தன்னுள் ஏற்றுக்கொள்வதுபோல் தோன்றுகிறது. நமது மகிழ்ச்சியையும் துயரத்தையும் அதன் முன்னால் நின்று சொல்லிவிட்டுத் திரும்பும்போது, மனம் சற்றே இலகுவாகிறது.அதற்குக் கடல் நமது பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு சொல்வதில்லை. ஆனால் அவற்றைத் தாங்கிக்கொள்ளத் தேவையான அமைதியை நமக்குள் எழுப்புகிறது.

“மணலில் அழியும் காலடிகள் பல;
மனதில் அழியாத நினைவுகள் சில.
கரையை விட்டுப் பிரியும் அலைகள்போல்
சில உறவுகள் விலகினாலும்,
அவை எழுப்பிய உணர்வுகள்
இதயக் கடலில் வாழ்ந்துகொண்டே இருக்கின்றன.”

எல்லையற்ற கடலும் எல்லையுள்ள மனித வாழ்வும்

கடலின் முன்னால் நிற்கும்போது மனிதன் தன்னுடைய சிறுமையை உணர்கிறான். எத்தனை அறிவியல் வளர்ச்சி இருந்தாலும், இயற்கையின் முழுமையான பேராற்றலைக் கட்டுப்படுத்தும் வல்லமை மனிதனுக்கு இன்னும் இல்லை.

நாம் கட்டிய கட்டடங்கள் உயரமாக இருக்கலாம். நாம் உருவாக்கிய தொழில்நுட்பங்கள் வியப்பூட்டலாம். நாம் குவித்த செல்வங்கள் பெரிதாக இருக்கலாம். ஆனால் கடலின் முன் நின்று அதன் முடிவற்ற விரிவைக் காணும்போது, இவை அனைத்தையும் தாண்டி ஏதோ ஒரு பேராற்றல் உலகை இயக்கிக்கொண்டிருப்பதை உணர்கிறோம்.

வாழ்க்கையும் ஒரு விதத்தில் கடலைப் போன்றதே. அதன் தொடக்கத்தை நாம் தேர்ந்தெடுக்கவில்லை; அதன் முடிவையும் முழுமையாக அறியவில்லை. நமக்குக் கிடைத்திருப்பது இடையில் உள்ள இந்தப் பயணம் மட்டுமே. அந்தப் பயணத்தில் எவ்வளவு செல்வம் சேர்த்தோம் என்பதைக் காட்டிலும், எத்தனை இதயங்களை மகிழ்வித்தோம் என்பது முக்கியம். எவ்வளவு உயர்ந்தோம் என்பதைக் காட்டிலும், உயரும்போது எத்தனை பேருக்குக் கைகொடுத்தோம் என்பது முக்கியம். எவ்வளவு காலம் வாழ்ந்தோம் என்பதைக் காட்டிலும், வாழ்ந்த காலத்தில் எத்தனை நல்ல தடங்களைப் பதித்தோம் என்பது முக்கியம்.

கடல் தனக்குள் ஆறுகளையும் மழையையும் ஏற்றுக்கொள்கிறது. மேகங்களாக நீரை மீண்டும் வானத்திற்குத் தருகிறது. இயற்கையின் இந்தச் சுழற்சி, பெற்றதைப் பகிர்ந்தளிக்கும் பெருந்தன்மையை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. மனித வாழ்க்கையும் கொடுப்பதிலும் பெறுவதிலும், இணைவதிலும் பிரிவதிலும், கற்றுக்கொள்வதிலும் கற்றுக்கொடுப்பதிலும் முழுமை பெறுகிறது.

“விரிந்திருப்பதால் மட்டும் கடல் பெரிதல்ல;
வாழ்வைத் தாங்குவதால் அது பெரிது.
உயர்ந்திருப்பதால் மட்டும் மனிதன் உயர்வதில்லை;
பிறரை உயர்த்துவதாலேதான்
அவன் வாழ்வு அர்த்தம் பெறுகிறது.”

நமக்குள்  இருக்கும் கடல் !

மாலை நேரம். சூரியன் மேற்கில் மெல்ல மறைகிறான். வானம் செம்மஞ்சளாக மாறுகிறது. அலைகள் கரையைத் தொட்டுவிட்டுத் திரும்புகின்றன. பகலின் ஆரவாரம் அடங்கி, கடற்கரை ஒருவிதமான அமைதிக்குள் நுழைகிறது. அந்தக் கணத்தில், கடலைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் நமக்குள் ஏதோ ஒரு மாற்றம் நிகழ்கிறது. காலையில் இருந்த கவலைகள் இன்னும் முழுமையாக மறைந்திருக்க வேண்டியதில்லை. தீர்க்கப்படாத பிரச்சினைகளும் நம்மோடு இருக்கலாம். எதிர்காலம் குறித்த கேள்விகளும் தொடரலாம். ஆனால் அவற்றைப் பார்க்கும் நமது மனநிலை மாறியிருக்கலாம்.

வாழ்க்கை என்பது நாம் திட்டமிட்டபடி மட்டுமே நகரும் நேர்கோடு அல்ல; அது திருப்பங்களும் தடைகளும் நிறைந்த கடற்பயணம் என்பதை உணர்ந்திருக்கலாம். எல்லாவற்றையும் நம்மால் கட்டுப்படுத்த முடியாது; ஆனால் ஒவ்வொரு சூழலையும் நாம் எவ்வாறு எதிர்கொள்கிறோம் என்பதைத் தேர்ந்தெடுக்க முடியும் என்பதைப் புரிந்திருக்கலாம்.

கடல் எப்போதும் அமைதியாக இருப்பதில்லை. அதற்காக அது அழகற்றதாகிவிடுவதில்லை. வாழ்க்கையிலும் துன்பங்கள் வரலாம்; அதற்காக வாழ்க்கையின் அழகு குறைந்துவிடுவதில்லை.

சில நேரங்களில் நாம் அலைகளைப் போல எழுச்சியுடன் இருக்க வேண்டும். சில நேரங்களில் ஆழ்கடலைப் போல அமைதியாக இருக்க வேண்டும். சில நேரங்களில் புயலை எதிர்கொள்ளும் படகைப் போலத் துணிவுடன் இருக்க வேண்டும். இன்னும் சில நேரங்களில் கரையைத் தேடும் பயணியைப் போல நம்பிக்கையுடன் காத்திருக்க வேண்டும். இறுதியில், கடல் நமக்குச் சொல்லும் செய்தி ; பயணம் தொடர வேண்டும் என்பதே.

கடல் நமக்கு முன்னால் விரிந்திருக்கிறது. அதன் அலைகள் ஓயாமல் பேசிக்கொண்டிருக்கின்றன. அந்த ஓசையில் இயற்கையின் பேராற்றல் மட்டுமல்ல, மனித வாழ்வின் உண்மைகளும் ஒலிக்கின்றன.

கடலைப் பார்ப்பது என்பது நீரின் விரிவைப் பார்ப்பது மட்டுமல்ல; நமது மனத்தின் விரிவைப் புரிந்துகொள்வதும்கூட. கடலின் ஆழத்தை உணர்வது என்பது இயற்கையின் மர்மத்தை உணர்வது மட்டுமல்ல; மனிதர்களின் உணர்வுகளையும் நமது வாழ்வின் அர்த்தத்தையும் புரிந்துகொள்வதும்கூட.

கடல் ஒரு இயற்கை அதிசயம்; அதேவேளையில் அது ஒரு வாழ்க்கைப் பாடசாலை. அதன் அலைகள் ஆசிரியர்கள்; அதன் ஆழம் ஞானம்; அதன் பயணம் வாழ்க்கை.

நாம் ஒவ்வொருவரும் வாழ்க்கை என்னும் கடலில் பயணிக்கும் பயணிகளே. அலைகள் நம்மை அலைக்கழிக்கலாம்; புயல்கள் நம்மைச் சோதிக்கலாம்; கரைகள் நம்மிடமிருந்து விலகிச் செல்லலாம். ஆனாலும் நம்பிக்கையெனும் திசைகாட்டியையும், அன்பெனும் துடுப்பையும், துணிவெனும் பாய்மரத்தையும் கையில் ஏந்திக்கொண்டு பயணித்தால், நமது வாழ்க்கையும் பொருள் நிறைந்த ஒரு பயணமாக அமையும். ஏனெனில், கடல் எங்கோ வெளியே மட்டுமில்லை; அதன் அளவற்ற விரிவையும் ஆழத்தையும் தேடும் ஒரு சிறு கடல் நமக்குள்ளும் இருக்கிறது !

- 4தமிழ்மீடியாவிற்காக: மலைநாடான்.