“கடல் என்பது வெறும் நீர்ப்பரப்பு அல்ல;
காலம் எழுதி வைத்திருக்கும்
மனித வாழ்வின் முடிவற்ற கவிதை.”
கடலை முதன்முதலில் பார்க்கும் கணத்தில் மனம் குழந்தையாகிவிடுகிறது. கண்களுக்கு எட்டிய தூரம் வரையில் நீல வண்ணப் போர்வையை விரித்துப் படுத்திருக்கும் அந்தப் பெருவெளி, ஏதோ ஒரு மௌன மொழியில் நம்மோடு பேசத் தொடங்குகிறது. கரையைத் தொட்டு முத்தமிட்டுத் திரும்பும் அலைகளின் ஓசையில் ஓர் இசை இருக்கிறது. ஆழ்கடலின் அமைதியில் ஓர் ஆன்மீகம் இருக்கிறது; வானமும் கடலும் சந்திக்கும் அடிவானத்தில் ஒரு முடிவற்ற கனவு இருக்கிறது.
